กล่องไม้กล่องที่ห้า

สวบบ

ท่อนกายใหญ่ร้อนที่ตั้งตระหง่านนั้นเสียดเเทงเข้าไปภายในช่องทางคาวเลือดนั้นจนสุด เสียงกรีดร้องของเสียงหวานนั้นดังขึ้นราวปานจะขาดใจ แขนของถูกดึงไปที่ด้านหลังจนเจ็บขณะที่ปลอกคอเองก็ถูกดึงจนแทบจะหายใจไม่ออก ชายหนุ่มร่างสูงนั้นกระแทกแก่นกายเข้าออกที่ด้านหลังอย่างหนักหน่วง โดยที่ไม่ได้สนใจว่าเขาจะเป็นอะไรรึเปล่า

"ซี๊ดด... รัดแน่นจัง อ้าว กลับมาแล้วเหรอ?"

"นาย ทำแล้วงั้นเหรอ?"

ฮิมูโระที่เพิ่งกลับมาจากข้างนอกนั้นถามขึ้นมาเมื่อเห็นท่อนกายใหญ่ผลุ่บโผล่เข้าออกที่สะโพกกลมกลึงนั้นเพียงแค่เห็นอวัยวะเพศของเขาก็โหนกนูนขึ้นมา

สวบ สวบ

"อ๊ะ เจ็บ... อ๊า! อุก"

ท่อนกายของเขาถูกยัดเข้าไปภายในปากของร่างบางที่ดีดดิ้นด้วยควมเจ็บความ ความอุ่นร้อนของโพรงปากนั้นแทบทำให้เขาอดทนไม่ไหว จิกทึ้งกลุ่มผมสีฟ้ากดกระแทกเข้าไปภายในลำคอลึก

"อุก อ๊ะ..."

เสียงร้องในลำคอนั้นประท้วงออกมาอย่างหวาดกลัวขณะที่ด้านหน้าและด้านหลังนั้นถูกกระแทกอยู่ไม่มีหยุดพัก

"รูก้นของนายดีที่สุด... ตอดรัดสุดๆ"

โพรงลึกนั้นถูกแก่นกายขรูดเข้าออกจนร้อนฉ่า ต้นขาขาวสั่นระริกอย่างไม่อาจห้ามเมื่อดุ้นใหญ่นั้นเสียดแทงเข้ามาจนเจ็บร่างบางเบิกตากว้างพร้อมทั้งกระตุกร่างเมื่อจู่ๆก็มีน้ำร้อนๆพุ่งเข้ามาภายในท้องจนปวดไปหมด ก่อนที่ส่วนกลางของเรย์โอะจะถอนออกไป แล้วถูกแทนที่ด้วยของฮิมูโระที่ยาวใหญ่พอๆกัน

ร่างของเขาถูกอุ้มให้นั่งลงบนตักของอีกฝ่ายความเป็นชายที่แดงก่ำนั้นบดเบียดเข้ามาภายในปากทาง

"แฮ่ก... แฮ่ก อ๊ะ อ๊าา"

แหมะ

น้ำเชื้อที่ขังไว้ภายในนั้นไหลซึมออกมาทันทีเมืาอท่อนรักถูกกดเข้าไปจนสุด ก่อนที่คุโรโกะจะถูกจับให้นั่งลงทับกับมันโดยที่ฮิมูโระนอนราบลงกับเตียง

"ขย่มลงมาสิ ถ้าไม่ทำ... ฉันไม่รู้ด้วยนะว่าครอบครัวเธอจะเป็นยังไง"

น้ำตาใสนั้นร่วงเผาะเมื่อได้ยินแบบนั้น เอวบางเขยื้อนขึ้นลงช้าๆอย่างกลัวเจ็บ ขณะที่ภายในปากก็ถูกสอดใส่ด้วยส่วนร้อนของเรย์โอะอีกครั้ง

ซึบ ซึบ

"อุก อื้ออ!"

"ดีมากคูจัง ต้องเชื่อฟังนายท่านสิ ตั้งแต่นี้ไปเธอจะต้องเป็นทาสบำเรอกามให้กับเราแล้วนะ"

สวบ สวบ!

สะโพกกลมนั้นถูกกดกระแทกอย่างหนักเรย์โอะแสยะยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นดวงตาที่ไร้ความหวังนั่นกระแทกสะโพกสอดท่อนรักเข้าไปภายในปากของอีกฝ่ายจนสุด ก่อนที่จะปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปภายในปากนั้นจนล้นออกมา

"แค่ก แค่ก... อุ"

พร่วดด

ร่างกายของคุโรโกะฟุบหมอบลงกับอกของฮิมูโระอย่างหมดแรงเมื่อถูกปลดปล่อยเข้ามาภายในท้อง เพียงแค่สั้นๆเท่านั้นความหวังของเขาช่างริบหรี่เหลือเกิน

ไม่มีหวังแล้ว... งั้นเหรอ? เขาจะต้องอยู่แต่ในนี้งั้นเหรอ?