พุยพุย

วันพฤหัสบดีที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

แมว [Shirogane X Kuroko]






            ในวันที่ XX เดือน XX

 ผมเก็บแมวน้อยจากข้างทางมาได้ตัวหนึ่ง ขนสีฟ้าที่เหมือนกับส่องประกายบนฝากฟ้าตอนกลางวัน แมวตัวน้อยที่ส่งเสียงขู่ฟ่อ พร้อมกับดวงตาสีฟ้าเฉกเช่นเดียวกับสีผมนั้นนอนอยู่บนพึ้น สายตาที่เหมือนกับกำลังหวาดผวาผสมกับความดื้อดึงนั้นแสงดออกมาอย่างชัดเจนจนเขายกยิ้มมุมปากขึ้นมา

แมว... ตัวน้อย ที่เก็บมาได้ เป็นตัวเเรกที่เก็บมา และ จะเป็นตัวสุดท้ายที่จะอยู่กับเขาไปตลอดไป

ร่างสูงเอื้อมมือลูบแก้มของเจ้าตัวเบาๆลมหายใจที่หอบกระเส่านั้นส่งเสียงออกมาพร้อมกับ ดวงตาสีควันบุหรี่ที่หรี่ลง

"อื้อ... อึ...กก"

ร่างบางที่นอนราบอยู่กับพึ้รเบิกตากว้างมองคนตรงหน้าอย่างตกใจ ไม่คิดว่าจะเจอกับเรื่องแบบนี้เมื่อตอนขากลับจากโรงเรียน ชายหนุ่มตัวสูง และ อายุมากกว่าเขาเป็นเท่าตัวคนนั้นส่งเสียงอืออาในลำคอแสดงให้เห็นถึงความพอใจที่อีกฝ่ายมีต่อเขา ไม่พอ... แถมยัง แถมยังมองเขาด้วยสายตาโลมเลีย น่าขยะแขยงแบบนั้นอีก

"อย่ากลัวเลย คุโรโกะ เดี๋ยวฉันก็จะส่งเธอกลับบ้าน"

เสียงทุ้มนั้นดังขึ้นข้างหู พร้อมทั้งดึงตัวเขาให้ลุกขึ้นนั่งก่อนที่จะใช้มือของเขาสอดเข้าไปใต้เสื้อนักเรียนตัวเก่ง ลมหายใจที่ยังคงเป่ารดมาที่ข้างแก้มนั้นเปลี่ยนเป็นจูบอันแสนน่ารังเกียจ

"อย่ากลัวเลย"
           
"อื้อ อื้อ!!"

ร่างบางดิ้นสุดแรงเมื่อถูกมือหนานั้นกดเอวเอาไว้แน่นพร้อมกับอุ้มเขาขึ้นพาเดินไปยังห้องนอนที่อยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ เสียงสวบสาบจากเนื้อผ้าที่ถูลงมานั้นทำให้เขารู้สึกกลัวจนน้ำตาไหลออกมาอย่างช่วยไม่ได้

ไม่... ไม่ดีเลย ไม่ดีเลย

ช่วยด้วย ใครก็ได้

"เป็นแมวน้อยที่น่ารักจริงๆ ดีจังเลยที่ฉันไปเจอก่อน"

ชิโรงาเนะพึมพำเบาๆ พร้อมทั้งวางร่างบางลงกับเตียงกว้าง เจ้าตัวยืนขึ้นมองมายังผลงานของตัวเองอย่างภูมใจ เชือกที่มัดจ้อมือเอาไว้ ไม่มีทางหลุดออกไปได้แน่ กับเทปที่ปิดปากเอาไว้ก็คงทำให้ส่งเสียงออกมาไม่ได้เหมือนกัน ร่างสูงใช้มือดึงเนกไทของตัวเองออก ก่อนที่จะขยับเบียดเข้าไปใกล้คนตรงหน้า มองใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยน้ำตานั้นอย่างมีความสุข

"ไม่งั้น... ไม่งั้นละก็ เธออาจจะโดนพาตัวไป ที่ไหนก็ไม่รู้"

ร่างสูงพูดออกมาพร้อมกับก้มลงมาซุกไซร้ที่ซอกคอของเขาเบาๆ กดดูดจนร่างกายรู้สึกซาเหน็บทำเอาร่างกายแทบจะขยับไม่ได้ ร่างกายทุกส่วนราวกับถูกล็อคเอาไว้กับเตียง แม้แต่จะหายใจยังลำบาก ชายหนุ่มตัวสูงเบียดร่างกายเข้าหาคนตรงหน้าอย่างใคร่รักจ้องมองใบหน้าหวานที่เปื้อนน้ำตา ความรู้สึกสุขในอกเต็มตื้นไปหมด

ถ้าหากปล่อยไป ละก็... หมดกันแน่ๆ เด็กคนนี้ ไม่สิ ลูกแมวตัวน้อยตัวนี้ เสร็จคนอื่นแน่ๆ เพราะงั้น เพราะแบบนั้น... ฉันจะ ตีตราเอาไว้ จะตีตราเป็นของๆฉันเอาไว้ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า คนแก่ๆอย่างเขาจะมีความคิดที่ชั่วร้ายขนาดนี้ เพียงแค่เห็นเด็กคนนี้ก็แทบทนไม่ไหว แทบอยากจะกระซากเข้ามาแล้วเลี้ยงดูเหมือนของเล่นภายในกล่อง อยากจะ ดูแล... ดูแลให้เป็นเด็กดีของตัวเองตลอดไป จะนอกใจภรรยาก็ช่าง จะทรยศต่อลูกก็ช่าง ต่อให้ใครตราหน้าเข้าว่าเลว เพียงแค่เด็กคนนี้ แค่เด็กคนนี้ก็พอ

 พรื่ดด

"ยะ อย่า..."

"แยกขาออกสิ แยกออก"

ต้นขาขาวที่ถูกถลกออกมาจากตัวนั้นเปลือยเปล่า แทบจะไม่มีอะไรปิดบังส่วนนั้นเลยสักนิด คุโรโกะถูกชายคนนั้นยกมือออกกว้าง พร้อมทั้งใช้นิ้วของตัวเองแยกเนื้อหนันส่วนล่างออก

"เจ็บ ฮึก... อย่าครับ ไม่เอา"

ทันทีที่ออกเสียงปฏิเสธ อวัยวะเพศอันใหญ่โตที่คับแน่นในกางเกงนั้นก็ดุนดันเข้ามา ทั้งๆที่ไม่เคยแม้แต่จะโดนทำแบบนี้เลยสักครั้ง แต่ว่า... แต่ว่า ถ้าใส่เข้ามา จะต้องขาดแน่ๆ เขาจะต้องตายแน่ๆ คุโรโกะร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสารก่อนที่จะกัดฟันแน่นขยับหนีจากชายตัวใหญ่ ความเป็นชายนั้น ดุ้นนั้น จะเข้ามา... ไม่ได้

เขาเป็นผู้ชาย ผู้ชายนะ เป็น... ผู้ชายเหมือนกัน

สวบ

"อึก... เจ็บ เจ็บ...!"

แผ่นหลังบางแอ่นโค้งเมื่อท่อนกายแทรกเข้ามาสุดทางภายในครั้งเดัยว ช่องทางที่ร้อนระอุเต้นตุบๆพร้อมกับเขาที่สำลักความเจ็บปวดออกมา ชายวัยกลางคนกระแทกสะโพกเข้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง ความเจ็บปวดที่ช่วงล่างซาหนึบขึ้นมาทันที พร้อมกับความหนักอึ้งที่โถมลงมาเป็นจังหวะ

สมองขาวโพลนไปหมด คิดอะไรไม่ออกตั้งแต่ตอนที่ถูกยัดเยียดสิ่งนั้นเข้ามา ร่างกายเขยื้อนไปตามแรงกระทั้นจากด้านบน

"อ๊า อ๊ะ... ไม่ ฮืออ อึก!"

"เธอนะ ถ้าไม่มีฉัน จะไม่มีค่าเลยนะ เพราะงั้น ยอมให้ฉัน อึก... ยอมฉัน แมวน้อย"

มือหนาลูบไล้ไปตามใบหน้าซึ้นเหงื่อพร้อมกับกดจูบอย่างหยาบโลน หนวดแข็งๆจากแก้มทิ่มแทงเข้ามา ราวกับเป็นส่วนนั้นที่สอดลึกเข้ามา

"เธอนะ เธอนะ... ของฉัน"

ลำคอขาวถูกมือของอีกฝ่ายกดลงมาจนเจ็บไปหมด

"ฮ๊ะ... ชิโรงาเนะ ชัง อึก... อ๊ะ อ๊า!!"

พร่วด

น้ำรักมากมายทะลักเข้าไปภายในท้องของคนตัวเล็ก ร่างบางดิ้นพล่านเมื่อถูกคนตรงหน้ากักขังเอาไว้ในอ้อมกอด

"ผมทำ... อะไรผิด ฮึก ทำอะไรผิด..."

เสียงร้องไห้คร่ำครวญนั้นดังก้องภายในหูของเขา คุโรโกะหมดแรงที่จะต่อต้านเขาไปแล้ว แบบนี้... หมายความว่า เขา ได้ตัวเด็กคนนี้มาแล้วสินะ...


หึหึหึ เพียงแค่นี้ ฉันก็... ฉันก็ได้ตัวเธอมาแล้ว คุโรโกะ ร้องไห้ออกมาขนาดนี้ น่าสงสารซะจริง น่าสงสารจริงๆ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น